De foto in de oude tas

Op zolder zochten we een verstopplek.

De zolder was groot en stoffig. Er stonden dozen op elkaar. Een oude lamp zonder stekker. Een paar koffers die niemand ooit nog gebruikte.

Ik dook achter een doos.

Daar zag ik een tas. Een bruine tas. Het leer was kapot bij de hengsels.

De tas was van vroeger. Dat zag ik meteen.

Ik maakte hem open. Erin zat een schrift, met blauwe letters voorop. En een potlood. En een foto.

De foto was vergeeld. Op de foto stond een klas. Heel veel kinderen. Een meester met een baard.

Ik keek goed naar de gezichten.

In de derde rij stond een jongen met donker haar. Een beetje schuin in de camera. Iets in zijn ogen kwam mij bekend voor.

Dat was papa.

Mama kwam naast me staan. "Wat is dat?"

Ik wees. "Kijk. Dat is papa."

Mama keek. Eerst niet. Toen wel.

We gingen naar beneden met de foto. Papa zat aan de tafel. Hij keek op.

We legden de foto voor hem neer.

Papa keek. Hij lachte. "Groep zes", zei hij. "Meester De Wit. Hij rook altijd naar pijp."

Ik keek naar de jongen op de foto. Toen naar papa. Het was dezelfde, maar ook niet.

Papa wees naar het meisje naast hem. "Dat was Saskia. Mijn beste vriendin."

"Wat is er met haar gebeurd?"

"Niets", zei papa. "Ze woont nog steeds in dezelfde stad."