De kaart achter het bord

Achter het prikbord in de klas zat een kaart. We vonden hem toen juf nieuwe posters ophing.

"Niet trekken", zei juf.

Dat zei ze te laat. Bo had al getrokken.

De kaart was van de school, maar anders.

Er stond nog een lokaal waar nu de lerarenkamer was.

De gymzaal heette speelzaal.

Bij de trap stond een klein sterretje.

"Wat is daar?" vroeg Noor.

"De trap", zei juf.

"Ja, maar bij het sterretje?"

Juf keek langer. "Dat weet ik niet."

In de pauze mochten we kijken. Onder de trap zat een houten luikje. Niet geheim genoeg voor een film, maar wel geheim genoeg voor school.

De conciërge maakte het open. Er lag een doos met oude krijtjes.

Geen schat.

Toch namen we één krijtje mee naar de klas.

Het schreef bijna niet meer.

Maar het had lang gewacht.

Onder aan de kaart stond een kleine pijl. Die wees niet naar buiten, maar naar de leeshoek. We keken elkaar aan. Niemand rende. We liepen gewoon rustig.

Want een geheime kaart hoeft niet hard.