De kaart zonder noorden

De kaart van het natuurgebied hing bij de ingang, onder een dakje van groen hout. Meestal kijk je naar zo'n kaart om te weten waar je heen moet. Ik keek omdat papa zei dat we vandaag mochten verdwalen, maar dan binnen de paden.

Dat vond ik een zin met voorwaarden.

Op de kaart stonden drie routes. Rood, blauw en geel. Er stond ook een vijver, een vogelkijkhut en een stuk bos dat donkerder groen was dan de rest.

"Waar is noord?" vroeg ik.

Papa zocht naar het pijltje. Het stond er niet.

Dat maakte de kaart meteen minder bazig.

We kozen blauw omdat die lijn het vaakst boog. Na tien minuten wist ik niet meer waar de ingang was. Dat was niet erg. De blauwe paaltjes wisten het nog.

Bij de vogelkijkhut zaten twee mensen met verrekijkers. Ze spraken fluisterend, alsof vogels ook beledigd konden raken.

Verderop splitste het pad. Links stond een blauw paaltje. Rechts ook.

Papa keek naar mij.

"Kaart zonder noorden", zei hij.

Dus kozen we rechts, omdat rechts op dat moment meer rook naar dennen.

Uiteindelijk kwamen we terug bij de ingang. Niet van de kant die ik verwachtte. De kaart hing er nog, rustig en onvolledig.

Ik vond die beter dan eerst. Een kaart hoeft niet alles te weten om je terug te brengen.

Thuis tekende ik de route na. Niet om die precies te bewaren, want precies was juist het probleem. Ik tekende de blauwe paaltjes, de hut en het stuk waar rechts meer naar dennen rook.

Papa keek over mijn schouder.

"Dat staat niet op de echte kaart", zei hij.

"Daarom teken ik die", zei ik.

De volgende zondag gingen we weer. Deze keer nam ik mijn eigen kaart mee. Bij de splitsing met twee blauwe paaltjes koos papa links, omdat links volgens hem meer naar nat gras rook. Dat rook ik niet, maar ik ging mee.

We kwamen bij dezelfde vijver, alleen vanaf de andere kant. In de hut zat niemand. Door de kijkgaten zag het water eruit als een smalle strook zilver.

Ik zette een nieuw lijntje op mijn kaart.

Niet noord. Niet zuid.

Gewoon: hier kwamen we uit.

Misschien is verdwalen niet dat je geen richting hebt. Misschien is het dat je pas later weet welke richting ertoe deed.