De eerste dag van Pip

Vandaag kregen we een hond.

Een kleine. Een puppy.

We noemden de puppy Pip.

Pip was bruin met een witte neus.

Pip was bang in de auto.

Thuis kwam Pip uit de reismand.

Pip snuffelde aan alles.

Aan de bank. Aan de tafel. Aan mij.

Pip likte mijn knie.

Ik ging op de grond zitten.

Ik zei: "Pip."

Pip keek niet op.

Ik zei het tien keer.

Na de tiende keer keek Pip even.

Ik gaf Pip een brokje.

Pip at het op.

Ik zei weer: "Pip."

Pip kwam.

Ik gaf weer een brokje.

Papa zei: "Pip leert al."

Mama zei: "Pip leert eigenlijk dat brokjes uit jouw hand komen."

We lachten.

Pip ging in de mand liggen.

Ik ging naast de mand op de grond liggen.

Na een tijd sliepen we allebei.