Niet iedereen in beeld

Op vrijdag kwam er een lokale bekendheid op school.

Niet televisie-groot.

Meer: mensen in de supermarkt wijzen net iets te lang.

Ze gaf een fotosessie voor de opening van de nieuwe bibliotheekhoek.

Ik ben het kind, en ik mocht helpen met de bordjes.

Op een bord stond: vraag eerst toestemming.

Dat ging over privacy.

En over portretrecht, zei juf Noor.

Als jij herkenbaar op een foto staat, mag niet iedereen die zomaar gebruiken.

Dat vond ik prettig.

Mijn gezicht is van mij, ook als het per ongeluk naast een plant staat.

Buiten stonden twee oudere leerlingen met hun telefoons alsof ze paparazzi waren.

Ze deden alsof dat grappig was.

Maar door de telelens op hun telefoon leek alles stiekem.

De bekendheid lachte niet.

"Ik wil best in de schijnwerpers staan", zei ze, "maar niet overal."

Dat snapte ik meteen.

Media kunnen iets groot maken.

Publiciteit kan leuk zijn.

Maar ook te veel.

In de klas bespraken we later de roddelpers.

Meester Bram noemde een omstreden foto die zonder toestemming was verschenen.

Daarna hadden we het over persvrijheid.

Journalisten moeten soms kunnen laten zien wat belangrijk is.

Maar dat betekent niet dat elk plaatje netjes is.

Toen de foto van onze bibliotheekhoek online zou verschijnen, vroeg juf Noor wie erop wilde.

Sommige kinderen wel.

Sommige niet.

Ik koos half.

Alleen mijn hand met het bordje mocht verschijnen.

Dat was genoeg.

Je hoefde niet altijd helemaal in beeld om mee te doen.